Materiał Partnera Depresja u nastolatka - co należy wiedzieć?

Depresja u nastolatka - co należy wiedzieć?

Dojrzewanie to jeden z najbardziej burzliwych momentów w życiu człowieka. Na jego dynamiczny charakter wpływ ma zarówno fizjologia, jak i rozmaite czynniki społeczne i psychologiczne. Depresja nastolatka to zaburzenie, które łatwo zlekceważyć ze względu na specyficzny wiek determinujący różne, często odbiegające od normy zachowania. Jednak to właśnie w tym czasie należy szczególnie wnikliwie obserwować dziecko i reagować na niepokojące objawy. 

Dlaczego warto mówić o depresji?

W krajach rozwiniętych, zjawisko chronicznego obniżenia nastroju każdego roku zbiera żniwo o przerażającej skali. Według danych Komendy Głównej Policji, w 2018 r. samobójstwo próbowało popełnić 746 nastolatków w wieku 13-18 lat. Zmniejsza się natomiast skuteczność takich prób. Może to oznaczać, że często stanowią one wołanie o pomoc osoby, która mocno cierpi w środku i chce zwrócić na siebie uwagę w ten sposób. Nie będzie zatem przesadą określenie, że odpowiednio szybkie wprowadzenie psychoterapii nastolatka może uratować życie. 

Jak rozpoznać depresję u nastolatka?

Warunki rozpoznania zaburzeń depresyjnych opisuje Międzynarodowa Klasyfikacja Chorób i Problemów Zdrowotnych ICD - 10. Zgodnie z nią, aby rozpoznać depresję, należy zaobserwować przez co najmniej dwa tygodnie dwa lub trzy niżej wymienione objawy:

    • obniżenie nastroju,
    • utrata zainteresowań i zdolności do radowania się czyli tzw. anhedonia,zmniejszenie energii 
    • prowadzące do wzmożonego zmęczenia i zmniejszenia aktywności.

    a także dwa lub więcej z następujących symptomów:

      • osłabienie koncentracji i uwagi,
      • niska samoocena i mała wiara w siebie,
      • poczucie winy i małej wartości,
      • pesymistyczne, czarne widzenie przyszłości,
      • myśli i czyny samobójcze,
      • zaburzenia snu,
      • zmniejszony apetyt.

      Nastolatkowie często potrafią przyjąć “dobrą minę do złej gry”, zatem kluczowa jest tu obserwacja oraz inicjowanie szczerych rozmów. Kiedy uznamy, że nasze dziecko wymaga opieki specjalisty, należy najpierw z nim o tym porozmawiać. Eksperci z Centrum Terapii Dzieci i Młodzieży Paulina Dobosz podkreślają, że dobre nastawienie do psychoterapii to połowa sukcesu. Zaciągnięcie podopiecznego siłą do gabinetu może tylko pogorszyć sytuację, wywołując akty sprzeciwu i jeszcze większego wycofania. Szczerość i otwartość w relacjach są tutaj kluczem do pomyślnego przeprowadzenia dziecka przez ten trudny okres. 

      Podziel się