Pantomogram a tomografia 3D — dlaczego płaskie zdjęcie to czasem za mało przed zabiegiem chirurgicznym

Pacjent planujący usunięcie zęba mądrości przeważnie otrzymuje skierowanie na pantomogram. Lekarz oceniający taki obraz może stwierdzić bliskie sąsiedztwo korzeni z ważnymi strukturami anatomicznymi. Wymaga to zlecenia dodatkowego obrazowania przestrzennego. Sytuacja ta dotyczy zwłaszcza zatrzymanych ósemek w żuchwie lub szczęce.

Co pokazuje rutynowe badanie dwuwymiarowe?

Standardowe prześwietlenie rtg dostarcza przeglądowego obrazu całego uzębienia, korzeni oraz kości w jednej płaszczyźnie. Badanie ujawnia ogólne położenie poszczególnych elementów, w tym zębów niewyrżniętych. Pozwala ono wstępnie ocenić relacje między korzeniami a otaczającą tkanką kostną. Służy jako pierwszy etap weryfikacji przed wieloma procedurami leczniczymi układu żucia.

Ograniczenia klasycznej diagnostyki

Płaska projekcja rzadko daje szansę na precyzyjne określenie odległości między wierzchołkiem zęba a dnem zatoki szczękowej. Nakładanie się na siebie struktur kostnych i zniekształcenia obrazu utrudniają weryfikację rzeczywistego położenia. Chirurg opierający się wyłącznie na zdjęciu dwuwymiarowym nie widzi dokładnego przebiegu kanału nerwu żuchwowego. Wymusza to rozszerzenie diagnostyki przy planowaniu głębszych ingerencji.

Możliwości obrazowania trójwymiarowego

Tomografia stożkowa tworzy model przestrzenny badanej okolicy twarzoczaszki. Lekarz ma możliwość obracania cyfrowego odwzorowania i przeglądania go w dowolnych przekrojach. Technologia ta ukazuje liczbę korzeni, ich nietypowy kształt oraz dystans do kluczowych nerwów. Przestrzenne zdjęcia 3D zębów stanowią obiektywne źródło danych przed zabiegiem. Zmniejsza to ryzyko nieoczekiwanych powikłań podczas usuwania trzonowców.

Ośrodek diagnostyczny w Szczecinie

Praktyka prowadzona przez spółkę Biorenix dysponuje własną pracownią radiologiczną. Placówka umożliwia przejście pełnej ścieżki badawczej przed zaplanowanymi zabiegami chirurgicznymi. Osoby zakwalifikowane do ekstrakcji wykonują na miejscu zarówno prześwietlenia punktowe, jak i tomografię stożkową. Zespół lekarski wykorzystuje uzyskane wyniki obrazowe do planowania dłutowania, resekcji oraz podcinania wędzidełek.

Kryteria doboru metody

Lekarz opiera się na wstępnym zdjęciu dwuwymiarowym, gdy ukazuje ono ułożenie zęba z dala od struktur krytycznych. Decyzja o rozszerzeniu badań zapada przy skomplikowanym układzie anatomicznym pacjenta. Podejrzenie bliskości nerwu żuchwowego lub dna zatoki zawsze wymaga dodatkowych pomiarów przestrzennych. Precyzyjna ocena warunków miejscowych warunkuje odpowiednie przygotowanie do usunięcia tkanek.