Artykuł sponsorowany Rozmieszczenie stacji chwytnych wokół małej masarni — filary prawidłowej ochrony żywności przed gryzoniami

Rozmieszczenie stacji chwytnych wokół małej masarni — filary prawidłowej ochrony żywności przed gryzoniami

Prawidłowo zaprojektowana architektura stacji ochronnych wokół małej masarni opiera się na idei szczelnych kordonów. Tworzą one wydzielone strefy barierowe wokół zewnętrznych murów zakładu przetwórczego. Taki układ zapobiega migracjom szkodników z terenów przyległych i uniemożliwia gryzoniom dostęp do wrażliwych pomieszczeń produkcyjnych.

Urządzenia chwytne na zewnątrz i wewnątrz masarni

Chwytacze umieszczane w strefach zewnętrznych różnią się konstrukcją od detektorów instalowanych w pobliżu masarskich pieców i ciągów technologicznych. Warunki panujące na zewnątrz wymagają użycia ciężkich obudów z zamkami, zazwyczaj wykonanych z wytrzymałego betonu. Uniemożliwia to przypadkowe otwarcie stacji przez osoby nieuprawnione lub zwierzęta domowe. Wewnątrz obiektu, ze względu na ryzyko zanieczyszczenia mięsa, wyklucza się podawanie trucizn. W takich miejscach instaluje się mechaniczne urządzenia chwytne oraz pułapki lepowe.

Normatywne wyznaczanie odległości

Rozmieszczenie urządzeń podlega rygorystycznym wytycznym. Wzdłuż linii ogrodzenia oraz w bezpośrednim sąsiedztwie ścian nośnych karmniki ustawia się w przedziałach co 5–10 metrów. Ostateczna odległość zależy od bieżącej analizy zagrożeń na danym obszarze. Taka gęstość punktów tworzy ciągłą linię obrony przed szkodnikami. Zmniejszenie dystansu między karmnikami ułatwia przechwycenie osobników próbujących przedostać się do wnętrza hali.

Nietoksyczne kostki a zewnętrzne substancje biobójcze

W rejonach czystych zakładu wykorzystuje się nietoksyczne kostki monitorujące. Ułatwiają one wczesne wykrycie szkodników bez stwarzania ryzyka chemicznego dla przetwarzanej żywności. Z kolei substancje biobójcze wykłada się ściśle na obrzeżach posesji, bezpośrednio w wyznaczonych stacjach zewnętrznych. To rozróżnienie redukuje obecność chemikaliów w strefach obróbki żywności.

Nadzór barierowy jako podstawa certyfikacji

Przeprowadzana wokół budynku deratyzacja HACCP stanowi ważny element ochrony zakładu. Nadzór nad stacjami barierowymi może wspierać zakłady w przygotowaniu do audytów i utrzymaniu standardów higienicznych zgodnie z przyjętymi procedurami (np. HACCP/GHP).

Tworzeniem indywidualnych barier ochronnych dla wielkopolskiego sektora przetwórstwa z segmentu MŚP zajmuje się firma Ludwikowski DDD z Kościana. Przedsiębiorstwo Hieronima Ludwikowskiego od ponad 32 lat opracowuje plany stref sanitarnych. Obok zabezpieczeń przed gryzoniami podmiot wykonuje również procedury eliminacji owadów, w których skład wchodzi dezynsekcja oraz fumigacja. Prowadzenie szczegółowej dokumentacji z tych działań wspiera zakłady w utrzymaniu ciągłości procesów.

Dokumentowanie odłowów dla inspekcji

Podstawą techniczną systemu barierowego jest każdorazowe dokumentowanie odłowów z pojedynczej stacji zewnętrznej lub wewnętrznej. Inspekcja weterynaryjna podczas audytów weryfikuje aktualne mapy rozmieszczenia punktów oraz szczegółowe karty kontroli. Odpowiednio prowadzone zabiegi deratyzacyjne i dokumentacja mogą wspierać spełnianie wymagań normy PN-EN 16636 oraz założeń Dobrej Praktyki Higienicznej, a także ułatwiać przygotowanie do kontroli i audytów.

Opracowanie:

Podziel się

Szukamy klientów

Podpowiadamy jak zdobyć klientów. Sprawdź!

Reklamuj się u nas

Newsletter